23-03-06

...

Ik wil al zes dagen lang een recensietje schrijven over Donkisjot van Theater Stap dat ik vorige vrijdag zag. Maar 't komt er niet van. Ik zal het houden op: rommelig begin, maar als je tien minuten doorbijt wordt het zeker de moeite. Volgende keer neem ik iemand mee die de recensie in mijn plaats kan schrijven. Voor komende zaterdag reken ik op de bereidwillige keyboards van Péke en de Fille.

 

'k Heb tendinitis in/op/aan de aanhechting van mijn achillespees aan mijn hiel. Weekje aan de ontstekingsremmers, niet meer op straat lopen maar wel in bos of Finse piste en waarschijnlijk ook nieuwe superschokabsorberende schoenen kopen (de oude zijn hun schokbreekvermogen door de jaren heen waarschijnlijk verloren).

 

Een postje bij Kerygma maakte dat ik nu al dagen in de ban ben van kinderliedjes en -spelletjes.

Wij zijn arm, arm, arm, majoretten, majoretten. Wij zijn rijk, rijk, rijk, majorehetten. Krijg ik dan een kind van u, majoretten, majoretten… (…) (… onze hond die ligt op wacht, geef hem dan een stukske brood, onze hond die lust geen brood, geef hem dan een stukske vlees, onze hond die lust geen vlees, geef hem dan een pakske slaag…)

Witte zwanen, zwarte zwanen, wie wil er mee naar Engeland varen? Engeland is gesloten, de sleutel is gebroken, en er is geen smid in het land, die de sleutel maken kan. Laat doorgaan, laat doorgaan, wie achter is moet voorgaan.

 

O kwakiola kwak kwak kwak en de ventilator, school school scho-len… KWAK!

 

Een aapje wou eens vrolijk zijn en hij beet in de billen van de kapitein…

 

En last but not least: het meest absurde, waarschijnlijk zo verbasterd als maar kan zijn: Sisi o emily, commando fajesi, ali baba doeasi, sisi o emily. My name is Mississipi, Mississipi, Charlie Chaplin, Charlie Chaplin, pief poef paf!

 

*glundert van nostalgie*

 

 

Maandag keken we naar de samenvatting van seizoen 1 van Lost en de eerste aflevering van het tweede seizoen. Hier en daar een spannend stuk. En Vriend vond het plezierig net dan ‘boeh!’ te roepen en mij mijn hart uit mijn lijf te zien schrikken. Dat hij ’s nachts badend in het zweet wakker werd omdat hij gedroomd had dat hij zelf op het Lost-eiland zat, vond hij minder leuk denk ik. J Zijn verdiende loon! :-D

 

 

Als jullie deze voormiddag iemand op een knalgele fiets door het centrum van Brussel zien rijden, dan ben ik dat waarschijnlijk.

 

 

Ps: Dit was weer echt een stukje à la Liza hè… Van de hak op de tak.

 

09:08 Gepost door Liza | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

ik ging ier weer iets zeggen maar ik ga dat maar weer niet doen want zo'n doodserieus meiske als gij hebt toevallig niet s van greintje humor gij

Gepost door: lord cms | 23-03-06

Geel Ik zal mijn ogen open houden voor knalgele fietsen. ;-)

Gepost door: yab | 23-03-06

mijn keyboard zal een meticuleus verslag van de zaterdagse nostalgietrip neerschrijven. "Bietbijters neprappers gaan voor de bijl, want niemand kan er tippen aan de OP-stijl!"

Gepost door: fILLE | 23-03-06

hak op de tak bwah ja, we schrikken in niks meer

Gepost door: liese | 23-03-06

Die van mj *humhum*.. kan daar ook wat van, mij laten verschieten! Tijdens een spannend stuk in de film 'the exorcism of emily rose' vond hij het toch wel heel plezant om in mn zij porren en 'waaah' te roepen.. Ik vloog, denk ik, 1 meter in de lucht. De snoodaard! :oD

Gepost door: Tinkerbell | 27-03-06

Ohoh! Kwam hier langsgesurft en las wat je schreef over kinderliedjes...Ze lijken onschuldig, maar zijn al heel oud en zijn ooit begonnen als liedjes voor volwassenen...zéker niet voor kinderen , want ze gaan bijna allemaal over het...liefdesspel!! Het simpele 'Twee emmertjes water halen' beschrijft 'de daad' van begin tot einde...nu ga je misschien wel anders denken over die onschuldige kinderliedjes hè?! ;-)

Gepost door: mizzD | 13-04-06

De commentaren zijn gesloten.