08-08-06

In de trein

Om kwart na zes in de auto, cruise control op zeventig per uur, een gloeiend rode stralende zonsopgang voor mijn neus. De stralenkrans omringd door zware zwarte pakken natte watten, of dat leken de wolken toch te zijn. Geïmponeerd door de natuur. Een werkdag begint…

 

Op de trein zet ik me tegenover de vriendelijk uitziende informaticus die tegenwoordig in ‘mijn’ wagon zit. Tenminste, ik denk dat hij informaticus is. Omdat hij een soort laptoptas draagt. En omdat hij een beetje bleek is, en kleine wallen onder zijn ogen heeft. Het soort informaticus dat binnen zit om te programmeren als de zon schijnt. En aan het gamen is als hij eigenlijk moet slapen. Hij ziet er niet enkel vriendelijk uit, hij knikt ook vriendelijk van goeiemorgen. Hij steekt van die door mij zo gehate oortjes in zijn oren. Ik vrees het ergste. Maar ik hoor geen kssjt kssjt kssjt. Zo hoort het.

 

De net gekapte man in het pak met de das en de lange regenjas zit zoals gewoonlijk ook niet ver uit mijn buurt. Vreemd hoe mensen toch een vaste stek lijken hebben op treinen. Je je plaats zelf mag kiezen. Maar een echte die hard pendelaar weet natuurlijk waar ie moet zitten om in Brussel te kunnen uitstappen aan de roltrap die leidt naar de voor hem meest geschikte uitgang van het station. De net gekapte man in het pak met de das en de lange regenjas staat zoals elke morgen na vijf minuten recht, trekt zijn lange regenjas en vest uit, en begeeft zich naar het toilet. Even later komt hij terug, trekt zijn vest en jas weer aan, en doet zijn ogen dicht. Dat ritueel herhaalt zich elke ochtendrit – die een uur duurt – wel een keer of drie, vier. Vreemd.

 

Ik sluit mijn ogen, en voor ik het weet stopt de trein in Brussel, precies aan de roltrap die naar ‘mijn’ uitgang leidt.

 

Een werkdag gaat voorbij…

 

’s Avonds loop ik wederom door de trein. Op zoek naar een plein. Niet naast de vriendinnen van middelbare leeftijd die een dagje shoppen achter de rug hebben. Te veel geklets over kinderen en kleinkinderen. Niet naast de twee pubermeisjes. Te veel woelige hormonen met schel gegil tot gevolgd. Mijn kieskeurigheid drijft me naar het einde van de wagon. Een keuze dringt zich op. Ik plof neer. Oh help. Ik zit niet tegenover hem. Ook niet naast hem. En toch zit zijn been geweldig in de weg. Hij weegt zo’n 150 kilo, drie grote dikke zakken vol patatten. En zo zat hij er ook bij. Met oortjes die kssjt kssjt kssjt deden. Hij snurkt een beetje en maakte allesbehalve aanstalten om zijn been uit de weg te zetten. Ik plooi mijn knieën dan maar elegant tegen mekaar schuin in de richting van de middengang. Volgende halte, Brussel Noord. Je meent het niet. Nog een exemplaar van het menselijk ras van dezelfde afmetingen als daar al schuin tegenover me zat. Ze plof zonder waarschuwing naast mijn goed in het vlees zittende medereiziger, die grommelend van verontwaardiging wakker schiet. Wie waagde het…??? Ze raakten met hun tweeën eigenlijk net niet tussen de armleuningen die aan beide kanten voorzien waren, maar moeilijk gaat ook.

 

Liza diept een appel op en slaat haar boek open. Haar overbuurvrouw begint in de Dag Allemaal te bladeren. Liza leest bladzijde na bladzijde uit en hapt hap na hap van haar appel weg. Tot ze aan het klokhuis komt. Op. Genoeg. Gedaan. De vuilbak in ermee. Maar dan ziet ze de rij van vier benen tegen elkaar die de weg naar het vuilbakje versperren. Met geen mogelijkheid zouden ze die benen opzij kunnen doen om de weg vrij te maken. Gelukkig had Liza nog een plastieken zakske in haar overvol kabaske… De Dag Allemaal-lezeres diept een zakje van de Panos op. Een lekker vet geurig worstenbroodje. Liza bezint zich over clichés. Natuurlijk zijn die vaak waar, anders waren het geen clichés. Als we allemaal even eerlijk zijn met onszelf, verlangen we allemaal wel eens naar de pulp van een Dag Allemaal, en het zoute vet van een worstenbroodje. Maar met een beetje gezond verstand kies je dan toch negen dagen van de tien voor een appel en zo nu en dan een boek van 407 bladzijden, niet? Ook al is het dan chicklit van de zuiverste soort… :-]

20:03 Gepost door Liza in Algemeen | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

Commentaren

vraagje Hei, collega-pendelaar, welke chicklit ben je aan het lezen? uit de collectie???

Gepost door: no butterfly | 08-08-06

Chicklit Op dit moment 'De liefdestrainer' van Julia Llewellyn. Als je wil pijnig ik mijn hersenen nog wel eens op wat ik het afgelopen jaar gelezen heb voor meer titels...

Gepost door: liza | 08-08-06

ik vind uw kabaske zo vol niet zitten ze...
toch niet voor een vrouw...:D

Gepost door: lord cms | 08-08-06

Treinen Kwart na zes??? Respect! (Blijkbaar ben ik toch niet zo'n geroutineerde pendelaar, want ik kom altijd aan en andere trap uit en zelden aan de juiste.)

Gepost door: yab | 09-08-06

deze morgen zat ik ook op de trein, niet op mijn gewone stekje (want jawel dat heb ik ook), maar twee wagonnen verder wegens het ontmoeten van een oude kennis. En ja.... het voelt vreemd als je op de verkeerde plaats van het perron aankomt. :)

Gepost door: Contessa | 09-08-06

+ treinen is een ware kunst, denk ik soms. en elke wagon heeft zijn eigen onuitgesproken regels én finesses.
mensen op de trein kunnen ook heel interessant zijn. maar misschien is dat omdat ze zwijgen...

Gepost door: pironik | 09-08-06

treinen 't is een hele belevenis, je maakt altijd wel iets mee, of het nu aangenaam is of niet.

Gepost door: Manlome | 09-08-06

literatuur Chick lit beter dan dag allemaal omdat het 407 blzn. telt.
Give me a break.

Gepost door: alice | 10-08-06

Boeken op de trein oké, maar dan mogen er inderdaad geen joelende pubers naast mij zitten, of 2 kletsmadammen die denken dat héél de wagon geïnteresseerd is in wat ze te vertellen hebben,... ge kent dat wel. Voor zo'n gevallen is den Dag Allemaal of Flair beter geschikt :)

Gepost door: Llleennn | 10-08-06

@Alice Je hebt gelijk... Vandaar die domme grijns-smiley achter mijn laatste zin, ten teken dat ik wel besef dat zo'n boek niet veel meer waard is dan een Dag Allemaal...

Gepost door: liza | 10-08-06

Zeer zeker! Al heb ik deze middag nog een worstenbroodje gegeten (was echt lang geleden) en een chicklit-tijdschrift gelezen ;o).

Gepost door: Tinkerbell | 10-08-06

hihi vree leuk geschreven, ik kon het me beeldig voorstellen hihih

Gepost door: soet | 15-08-06

gisteren zat ik op de trein geen last, van niemand
vandaag in de auto
en plots besef je
dat je 300kg met plezier voor je hebt zitten op zo'n dag als vandaag...
x

Gepost door: abnormalia | 15-08-06

heerlijk het treinen in belgie heeft al net zoveel mooi merkwaardigheden als in holland

Gepost door: trudy | 16-11-08

Dit is geen grap : Op 1 april 2010 is het nationale stating van belische trein reizigers !!! Dit is geen grap :
Op 1 april 2010 is het nationale stating van belische trein reizigers !!!

Gepost door: trein passagier | 16-02-10

staking reizigers Dit is geen grap :

Op 1 april 2010 is het nationale staking van de belgische trein reizigers, u leest goed de trein-reizigers !!!

Belgische treinreizigers laten niet meer met hun sollen en zijn de streken van het NMBS personeel meer dan moe !!!

Gepost door: trein passagier | 16-02-10

Hahaha, dit is geweldig

Gepost door: Tanja | 21-12-11

De commentaren zijn gesloten.