11-10-06

Parkeren

Dit jaar mocht ik voor de derde keer gaan stemmen. Of voor de vierde keer. Ik wil het kwijt zijn. De vorige keren was ik vrij overtuigd van mijn keuze, en moest ik er niet over nadenken. Dit jaar wist ik het helemaal niet goed. Eén partij was uitgesloten, maar al de rest leek me redelijk één pot nat. Wel een positieve pot nat. Ik wist het dus echt niet. Er kwamen wel een paar mensen op die ik vaagweg kende, maar waar ik niet per sé op wilde stemmen, dus dat hielp ook al niet. Ik bleef twijfelen en was te lui om een programma vast te nemen. Misschien niet te lui, maar te bevooroordeeld: in zo'n kleine gemeente als de onze staan alle democratische partijen volgens mij voor gelijkaardige dingen: meer fietspaden, goed onderhouden wegen, meer groen, deftig onderwijs bladiebla. Als ik nu in een stad als Antwerpen of Mechelen zou wonen, dan zou ik wel de moeite nemen om langer na te denken. Ik heb het gevoel dat er in een grote stad meer op het spel staat. Ik stem ook niet zomaar voor een vrouw of een allochtoon. Ik stem liefst voor een capabel iemand, en dan maakt het niet uit of die man, vrouw, allochtoon of alien is.

 

In onze gemeente kwamen volgende partijen op: SP.a, VLD, CD&V en Vlaams Belang. Ik had dus keuze uit drie partijen. ;-) Ik wist niet wat te doen, ik wist het niet, ik wist het niet. Tot de zaterdag voor de verkiezingen. Ik wandelde nietsvermoedend door het centrum van ons dorp, toen ik plots vriendelijk begroet werd door een kopstuk van een van die drie partijen. Zonder daarbij een standaard programmapraatje in de maag gesplitst te krijgen. Ik wist dat hij in de gemeente verantwoordelijk is/was voor jeugdzaken en speelpleintjes. Ik ben de jeugd natuurlijk wel al een beetje ontgroeid. En ik heb geen kinderen. Ik ben zo'n mens zonder gemeentelijke behoeftes (of hoe noem je zoiets?), vrees ik. Maar op vlak van jeugd en speelpleintjes zit het in onze gemeente wel snor. Ok, die kerel dan maar, dacht ik. En zo geschiedde in het stemhokje.

 

Gisteren kwam ik thuis van het werk. Ik woon in een straat vol appartementen. Appartementen waar meestal een garage bijhoort. Maar veel gezinnen/koppels hebben twee of meer auto's. Dus zijn de schaarse parkeerplaatsen in onze straat ook vaak allemaal al ingenomen wanneer ik thuiskom. Gelukkig zie ik in de verte een man zijn dikke Mercedes openknippen met de afstandsbediening. Dus ik denk: ik rij een blokje rond, en dan neem ik het plaatsje dat hij nu gaat vrijmaken. Zo gedacht, zo gedaan. Ik rij een blokje rond en zie dat de Mercedes er nog steeds staat, weliswaar al met draaiende motor en aangestoken lichten. Ik denk: ah, hij heeft wat tijd nodig gehad om zijn gordel aan te trekken enzo, en wacht nu tot het voorbijrijdend verkeer hem de weg laat oprijden. Dus ik vertraag en doe teken dat hij de parkeerplaats mag verlaten. Maar dat doet hij niet. Ik rij dichterbij en wordt vriendelijk gegroet... door die kerel waar ik op gestemd heb, nog druk aan het telefoneren!

 

Awel hè, volgende keer stem ik opnieuw voor mijn 'oude' partij, en dan zoek ik op die lijst wel iemand die voor meer parkeerplaatsen ijvert!

 

:-D

19:09 Gepost door Liza in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

allez moet je me hiervoor weer nar je blog lokken :p
lol
ik heb ook al 4 of 5 keer gestemd in mijn leven
en parkeerplaatsen zijn er idd te wening, of mss gewoon teveel auto's :p

Gepost door: lord cms | 11-10-06

Hé, toch beter dan rondrijden en gsm'en tegelijk

Gepost door: pierre du coin | 16-10-06

likewise 't Was aardsmoeilijk in Zuid Brussel om een keuze te maken. Er kwam een allegaartje oude bloempotten op in een Vlaamse mengelmoes partij die van Vlaamse discriminatie gewag maakte of ik kon voor een vlaming in een Franstalige partij stemmen. Moeiijk, moeilijk... maar hé, dat hebben we ook weer overleefd ;-)

Gepost door: ake | 16-10-06

De commentaren zijn gesloten.