27-10-06

Gekken!

Vanochtend noodgedwongen met de auto naar het werk. Ik moet vanavond naar Gent, en denk daar later te blijven dan kwart voor tien, het uur van de laatste trein terug. Mijn vertrekuur was hetzelfde als wanneer ik de trein neem. Met wat geluk heb je op dat uur niet te veel file en lukt de rit in drie kwartiertjes of een uur.

 

Maar met wat pech sta je in Holsbeek al zo goed als stil. En als er dan een accident gebeurt op die leuke aansluiting van de E314 op de E40 sta je zeker stil. Enfin, stil is veel gezegd. Je kruipt aan 15 km/u voort, omsingeld door vertegenwoordigers, net in pak en das gestoken. Standaard komen ze in een break, of het nu een BMW, Mercedes, Toyota of Citroën is. Af en toe zit er ook eentje in een SUV (en die komen dan weer standaard zonder pinkers). Iedereen zit een beetje rond zich te kijken. Voor ons een onmetelijk lint van rode lichten. De verkoper met het lichtblauwe hemd in de lichtgrijze metallic stationwagon naast me kijkt me aan.

 

De radio zingt: “… we’re one but we’re not the same…”

 

Van secretaresse tot directeur, allemaal gelijk voor de wet van de file, wie of wat je ook bent.

 

Na zo’n twee uur aanschuiven bereik ik eindelijk de tunnels van Brussel. Na het vagevuur van het Schumanrondpunt doemt de hel van de Wetstraat weer voor me op. Ik blijf te lang op de rechterrijstrook, en zie me op het eind gedwongen naar rechts te draaien, terwijl ik eigenlijk rechtdoor moest. Ik had gegokt dat zowel ‘rechtdoor’ als ‘naar rechts’ nog opties waren aan het eind van de strook. Die pijlen ‘verplicht naar rechts’ staan er ook hooguit tien meter voor het kruispunt. Kunnen ze die daar niet een paar honderd meter vroeger in de straat verven?  

 

Ik duik een paar tunnels in, Hermine van de GPS wordt gek. ‘k Moet ergens van die ring af voor ik aan de basiliek van Koekelberg kom, want die zie ik in de verte al opduiken.

 

De radio zingt: “… vraag me niet … waar de weg is … want iedereen … is de weg kwijt…”

 

Wonder boven wonder geraak ik zonder GPS op een plekje waar ik mijn weg een beetje ken. Het Rogierplein. Op een of andere manier geraak ik, na wat gewring op dat vals rond punt van de ‘Noord Ruimte/Espace Nord’ (wat een vreemde naam), op het Brouckèreplein. Dit is een goeie oefening in rijden in de stad. Zes auto’s staan voor me aan het rode licht om naar links af te slaan. Vier rode lichten en vele lange minuten later zit ik eindelijk in de laatste rechte lijn naar kantoor.

 

De radio zingt: “… it’s been seven hours and fifteen days…”

 

Nee, zo lang ben ik niet onderweg geweest. Maar toch een mooie twee uur en half, in plaats van het ‘normale’ kleine uurtje. Zonder mijn ‘omweggetje’ was het nog twee uur en tien minuten geweest. Dat belooft voor straks, voor het traject Brussel-Gent aan de vooravond van een vakantie die velen aan de zee zullen willen doorbrengen…

 

’t Zijn gekken die dit elke dag doen. Gekken zeg ik u!

 

Update: en in de namiddag verschijnt dan in de gazet dat er wel meer mensen hun mentale/fysieke gezondheid verliezen in de file... 't Waren die die met hun zessen op elkaar gebotst waren die mij vanmorgen ophielden...

 

E40 afgesloten Haasrode na botsing (Nieuwsblad online 27/10/06)

HAASRODE - De E40-autosnelweg tussen Luik en Brussel is ter hoogte van Haasrode volledig afgesloten na een aanrijding tussen drie vrachtwagens. Een ervan is een tankwagen geladen met een zeer ontvlambaar product, die is lek geslagen.

Het goedje moet volledig overgepompt worden voor de tankwagen kan getakeld worden. Tot zolang blijft de E40 in de richting van Brussel afgesloten. De verkeershinder kan dus nog een heel tijd aanhouden, meldt de verkeerspolitie.

Het verkeer kan de snelweg verlaten via de afrit Haasrode (afrit 23) en de E40 terug oprijden via de oprit. Wie vanuit Luik vertrekt, kan ook de E42 volgen naar Namen en daar de E411 naar Brussel nemen.

Bertem

Het ongeval gebeurde in de staart van een file die veroorzaakt was door een eerder ongeval op de E40, in Bertem. Daar was in de ochtendspits een bestuurder onwel geworden achter het stuur. Hij veroorzaakte een aanrijding tussen zes personenwagens en een vrachtwagen. In Bertem waren drie rijstroken versperd wat een file gaf die tot voorbij Haasrode reikte.

Net toen in Bertem de rijbaan was vrijgemaakt en het verkeer weer op gang kwam, botsten in Haasrode drie vrachtwagens in de staart van de file. De bestuurder van een van de voertuigen raakte zwaargewond en moest door de brandweer bevrijd worden. Hij is in kritieke toestand overgebracht naar het ziekenhuis.

 

Update 2: vanmiddag lag er aan het station een manager/vertegenwoordiger-type in krijtstrepen pak op de grond met een zuurstofmasker op zijn snoet. Volgens mij is er meer stress op weg naar en in onze hoofdstad dan goed voor ons is...

10:01 Gepost door Liza in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

11-10-06

Parkeren

Dit jaar mocht ik voor de derde keer gaan stemmen. Of voor de vierde keer. Ik wil het kwijt zijn. De vorige keren was ik vrij overtuigd van mijn keuze, en moest ik er niet over nadenken. Dit jaar wist ik het helemaal niet goed. Eén partij was uitgesloten, maar al de rest leek me redelijk één pot nat. Wel een positieve pot nat. Ik wist het dus echt niet. Er kwamen wel een paar mensen op die ik vaagweg kende, maar waar ik niet per sé op wilde stemmen, dus dat hielp ook al niet. Ik bleef twijfelen en was te lui om een programma vast te nemen. Misschien niet te lui, maar te bevooroordeeld: in zo'n kleine gemeente als de onze staan alle democratische partijen volgens mij voor gelijkaardige dingen: meer fietspaden, goed onderhouden wegen, meer groen, deftig onderwijs bladiebla. Als ik nu in een stad als Antwerpen of Mechelen zou wonen, dan zou ik wel de moeite nemen om langer na te denken. Ik heb het gevoel dat er in een grote stad meer op het spel staat. Ik stem ook niet zomaar voor een vrouw of een allochtoon. Ik stem liefst voor een capabel iemand, en dan maakt het niet uit of die man, vrouw, allochtoon of alien is.

 

In onze gemeente kwamen volgende partijen op: SP.a, VLD, CD&V en Vlaams Belang. Ik had dus keuze uit drie partijen. ;-) Ik wist niet wat te doen, ik wist het niet, ik wist het niet. Tot de zaterdag voor de verkiezingen. Ik wandelde nietsvermoedend door het centrum van ons dorp, toen ik plots vriendelijk begroet werd door een kopstuk van een van die drie partijen. Zonder daarbij een standaard programmapraatje in de maag gesplitst te krijgen. Ik wist dat hij in de gemeente verantwoordelijk is/was voor jeugdzaken en speelpleintjes. Ik ben de jeugd natuurlijk wel al een beetje ontgroeid. En ik heb geen kinderen. Ik ben zo'n mens zonder gemeentelijke behoeftes (of hoe noem je zoiets?), vrees ik. Maar op vlak van jeugd en speelpleintjes zit het in onze gemeente wel snor. Ok, die kerel dan maar, dacht ik. En zo geschiedde in het stemhokje.

 

Gisteren kwam ik thuis van het werk. Ik woon in een straat vol appartementen. Appartementen waar meestal een garage bijhoort. Maar veel gezinnen/koppels hebben twee of meer auto's. Dus zijn de schaarse parkeerplaatsen in onze straat ook vaak allemaal al ingenomen wanneer ik thuiskom. Gelukkig zie ik in de verte een man zijn dikke Mercedes openknippen met de afstandsbediening. Dus ik denk: ik rij een blokje rond, en dan neem ik het plaatsje dat hij nu gaat vrijmaken. Zo gedacht, zo gedaan. Ik rij een blokje rond en zie dat de Mercedes er nog steeds staat, weliswaar al met draaiende motor en aangestoken lichten. Ik denk: ah, hij heeft wat tijd nodig gehad om zijn gordel aan te trekken enzo, en wacht nu tot het voorbijrijdend verkeer hem de weg laat oprijden. Dus ik vertraag en doe teken dat hij de parkeerplaats mag verlaten. Maar dat doet hij niet. Ik rij dichterbij en wordt vriendelijk gegroet... door die kerel waar ik op gestemd heb, nog druk aan het telefoneren!

 

Awel hè, volgende keer stem ik opnieuw voor mijn 'oude' partij, en dan zoek ik op die lijst wel iemand die voor meer parkeerplaatsen ijvert!

 

:-D

19:09 Gepost door Liza in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |