04-06-07

 One way or another...

Zaterdag. Vrijgezellendag van een vriendin die al een jaar getrouwd is. Ja, als we een beetje raar kunnen doen, dan doen we dat hè. Ze trouwde vorig jaar voor de wet, en binnen twee weken voor de kerk. Dus dit keer met alles erop en eraan. Ook een uitgebreide klassieke vrijgezellendag.

 

Om vier uur vielen we bij haar thuis binnen. We ontkurkten prompt een fles champagne en verkleedden de vrijgezellin in kwestie. Van boven naar onder maten we haar een witte cowboyhoed aan, een cowboysjaaltje rond de nek, een wit topje met op de rug de slogan ‘Vandaag nog grote stoef, morgen onder de sloef!’, een witte holster met roze rozen met twee wit-met-roze revolvers erin, hotpants jeans, ‘sjaps’ erover (van die leren lappen met flidderkes aan gelijk de cowboys dragen) en roze cowboybotten. Een wilde cowgirl was geboren! In die outfit stuurden we haar de straat op met een enveloppe. Deze enveloppe moest ze zonder meer info te krijgen overhandigen aan de eerste persoon die ze op straat tegenkwam. De persoon die de enveloppe opende, moest uitbeelden wat onze eerste activiteit van de dag zou zijn. We waren de deur nog niet uit, of we liepen al een gewillig slachtoffer tegen het lijf. Na de opdracht gelezen te hebben, boog hij een beetje voorover, begon te hobbelen en te hinniken en wees daarna op zijn rug. Jawel: we gingen paardrijden!

 

Een kort ritje later kwamen we aan op de manège, waar Jeanke (‘Ik ben 73 jaar. Of 37. Ik weet het zelf niet zo goed.’) ons zou inwijden in de beginselen van het paardrijden. We kregen meteen de teugels in handen en de opdracht onze paardjes te bestijgen. Voor we het wisten begonnen de paarden rond te stappen en na een paar rondjes gingen we al in draf! De ene cowgirl bleef al wat eleganter zitten dan de andere, en niet alle paarden waren van even goeie wil, maar allez, voor beginners deden we het zeker niet slecht. Jeanke verblijdde ons met aangepaste muziekjes zoals daar zijn Schumacher, K3, Pump up the jam en meer van dat moois en tussendoor vuurde hij de paardjes aan (‘hop hop hop’) en gaf ons aanwijzingen met zelfverzonnen namen (‘Allez Filiberke, volgen! Hop hop vooruit Wiebelke!’). Als je maar een uurtje les krijgt, is het voor een 73-jarige niet de moeite om alle namen van buiten te leren zeker? J De themadag was alvast fijn ingezet.

 

Terug thuis deelden we aan de hand van een andere opdracht een aantal persoonlijke cadeautjes uit: knutselwerkjes, briefjes, een cd met liedjes uit onze jonge tijd met bij elk nummer het passende verhaaltje… Even later moest één van de organisatrices zich even terugtrekken om ‘naar haar broer bellen, want die moest nog iets vragen’. In werkelijkheid maakte ze de laatste praktische afspraken met een onontbeerlijk element van elke vrijgezellendag: de stripper. De muziek in de living stond goed luid, zodat onze cowgirl de blote vent in kwestie niet zou horen binnenkomen. Zonder haar medeweten kleedde hij zich om in hun bureautje. Hij gaf ons de opdracht haar te blinddoeken en op een stoel neer te planten. Ondertussen riepen we dingen naar elkaar als: ‘Wie moet er nog naar het toilet voor we naar het restaurant gaan? We moeten vertrekken hè, want we hebben om acht uur gereserveerd! M., waar is mijn handtas?’ We dachten dat ze al lang zou doorhebben wat er ging gebeuren, maar dat bleek (achteraf gevraagd) niet het geval. Ze schrok zich dus een hoedje toen we de luide cd van de stripper opzette en haar blinddoek plots werd afgenomen door een beul-achtig creatuur in zwarte cape en kap. De kap ging af en een ‘Scream’-masker kwam tevoorschijn… Allerlei laagjes – van cape over wit marinekostuum met obligate velcrosluitingen tot shortje over string over string over string – werden afgepeld van het gladgewaxte afgetrainde zonnebankbruine lijf. Deze handelingen werden opgefleurd door gretig gebruik te maken van de klassieke accessoires als bananen en flessen bodylotion.

 

Toen meneer in zijn blootje stond, was het écht tijd om te gaan eten. We vereerden De Geletterde Mens met ons bezoek. Kiezen uit het uitgebreide menu was niet simpel, maar geen van allen had spijt van de keuze toen we zagen wat er op ons bord lag. Zeer lekker, grote porties, kleine prijsjes, mooie presentatie, goeie ligging van het restaurant en goeie bediening. Een aanrader (-> kon niet anders, want het was mijn keuze) :-) . En meer specifiek: de ribbekes met honing en tijm waren heerlijk!! Vanop het terras zagen we al een aantal collega-vrijgezellengroepen voorbijkomen. Over de hele nacht geteld zouden we er 10 (ja TIEN) zien!! Voor en na het eten waagde onze vrijgezellin zich aan twee van de talloze opdrachten die we voor haar voorzien hadden: vodkashots in een klein glaasje verkopen, en zelf sigaretten rollen en verkopen. De business draaide op rolletjes! Drank en tabak vonden gretig aftrek! De centjes rolden binnen en op een klein halfuurtje stond de teller al op een paar tientallen euro’s. Tijd om ons te laten gaan in het uitgaansleven. Na twee korte bezoekjes aan Café Café en de Van Gogh, belandden we in ’t Schaap waar we ons allemaal goed in onze sas voelden. Tijd voor een volgende opdracht voor onze bachelorette: op de toog/tafel dansen zoals in de film Coyote Ugly! We brachten speciaal een cd mee met daarop het nummer ‘One way or another’ van Blondie. De dj was bereid deze even op te zetten en onze coyote liet zich helemaal gaan. Gelukkig hadden we videocamera en fototoestel in de aanslag en werd dit moment vereeuwigd op de gevoelige plaat (allez, op het digitale schijfje is dat tegenwoordig hè). Haar moves werden op luid applaus onthaald! We dansten ons allemaal in het zweet en het was eigenlijk al een hele tijd licht toen we neerploften op onze matjes en luchtmatrassen. ’t Was heel plezant geweest! Er zou wel elke week iemand mogen trouwen! (Of misschien moeten we gewoon elke week een themadag doen zonder dat er iemand trouwt…) J

 

(Allez, naar goeie gewoonte is mijn bericht weer erg lang geworden, dus het verslag van mijn tripje naar de ambassade van India zal voor een volgende keer zijn. Of gewoon voor helemaal nooit, want ’t is maar een saai verhaal.)

 

Edit: Oh ja, aan Heuvelmens in de minichat: ik heb helemaal niks met 'sierteeld' te maken. 't Is niet omdat er per ongeluk een sieraardbeitje mijn serre binnensneakt dat ik mij ga aansluiten bij de vakbond voor de 'sierteeld' hè. :-D Wel een hilarische vraag anders. Merci!

15:56 Gepost door Liza in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

01-06-07

Stokje

Marleen gooide me een stokje toe: vijf dingen die jullie nog niet over me wisten. Ik denk dat ik me er gemakkelijk vanaf ga maken want ik heb geen zin in diepe filosofische overpeinzingen of andere dingen die veel moeite kosten:

 

  1. Ik had deze voormiddag ongelooflijk veel honger.
  2. Ik heb deze middag een martino gegeten.
  3. Ik heb eergisteren in elke arm een vaccinatie gekregen en nu doet de anti-tetanus-arm pijn.
  4. Morgen ga ik uit eten in Hasselt.
  5. Ik draag vandaag een rood truitje en een jeans.

 

Flauw van mij hè?

 

Sorry, Marleen.  

15:23 Gepost door Liza in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |